GSM: 0.542.535 51 71   |   e-Posta:                     
© Nevzat Çağlar TÜFEKÇİ / Milas - 2017
www.milas.org.tr  

Milas’ın Coğrafi Yapısı

Asırlık Zeytin Ağacı - Karacahisar - Milas

Tanju AYTEKİN Coğrafya Öğretmeni A) KONUMU: Milas,    Muğla    ilinin    ilçesi    olup    Anadolu’nun    güneybatısında    Sodra    dağı    eteklerinde kurulmuştur.   27   derece   30   dakika   ile   28   derece   30   dakika   doğu   boylamları   ve   37   derece   ile   37 derece 38   dakika   kuzey   enlemleri   arasında   bulunur.   Kuzey   ve   doğusu   Batı   Menteşe   dağları   ile çevrili   olan   Milas’ın   batısında   Mandayla   körfezi   ve   Bodrum   yarımadası   bulunur.   Kuzeybatısında Bafa   gölü,   güneyinde   ise   Gökova   körfezi   yer   almaktadır.   Aydın   ilinin   Söke,   Koçarlı   ve   Çine   ilçeleri kuzeyini,     Yatağan     ve     Muğla     merkez     ilçesi     doğusunu,     Bodrum     ilçesi     ise     batı     sınırını oluşturur.2167 km kare yüzölçümü ile Muğla ilinin en büyük ikinci ilçesidir. Ege-Akdeniz   kıyı   şeridiyle   sınırlanan   ilçe   Bodrum’a   49   km,   Muğla’ya   68   km,   İzmir’e   200   km havaalanına 15 km uzaklıktadır. Milas    idari    teşkilat    bakımından    merkez    ilçe,    Beçin,    Selimiye,    Güllük,    Bafa,    Ören    gibi belediyelik merkezler ve 114 köyden oluşmuştur. Yüzölçümü 2.167 km2’dir. B) FİZİKİ YAPI: Milas    jeolojik    yapı    bakımından    karmaşık    bir    yapıya    sahiptir.    Temelde    Birinci    jeolojik zamana   ait(300-350   milyon   yıl)   Menderes   masif   kütlesi   yer   alır.   Bu   masiflerde   gnays   ve   mikaşist gibi   taşlar   fazladır.   Ayrıca   Mermer   ve   şistler   oldukça   yaygındır.   Bu   masif   kütlenin   üzerinde   ise daha   genç   oluşumlu   çakıllı,   marnlı   ve   kalkerli(kireçtaşı)   yapı   bulunmaktadır.   Şehrin   arkasında yükselen   565   metre   yüksekliğindeki   Sodra   dağı   mermerleşmiş   kalkerler   ve   kristalin   şistlerden oluşmuştur.   Aynı   yapının   Milas’ın   güneyinde   daha   geniş   alanları   kapladığı   görülür.   Bir   uvala olan Beçin’deki denizcik gölü, sayısız mağara ve düdenler karstik yapının göstergeleridir. 1) DAĞLARI: İlçenin    kuzeyinde    ve    doğusunda    Batı    Menteşe    dağları    uzanır.    Bu    dağlar    üzerinde Kurukümes,   Kocadağ,   ve   Akdağın   tepeleri   yükselir.   Aksivri   (1373)   bu   dağların   en   yüksek   tepesini oluşturur.   Milas’ın   kuzeyinde   Çomakdağı   ve   bu   dağların   üzerinde   Kocayayla,   Ağaçarası,   Atalan gibi   küçük   yaylacıklar   ve   Türbe   ovası   ismi   verilen   oldukça   geniş   bir   plato   ile   Geyik   ve   Akgedik barajları    vardır.    Bu    dağların    kaynak    suları    tatlı    su    özelliğindedir.    Bu    dağların    eteklerinde, Bahçeburun   köyünde   mineralce   zengin   maden   suları   mevcuttur.   Teke   dağ,   Çomak   dağı   ile Beşparmak   dağlarını   birbirine   bağlar.   Bu   dağların   kuzeyinde   3000   yıl   önce   körfez   olan   fakat Büyük   Menderes   nehrinin   getirdiği   alüvyonlarla   denizle   bağlantısı   sona   ermiş   olan   Bafa   gölü yer alır. Ilbıra   dağı   ise   Bafa   gölünün   güneyinden   güneydoğu   doğrultusunda   Yaşyer   ve   Dalyan’a kadar    uzanır.    Bu    dağların    doğusunda    bulunan    Karaoğlan    dağı    tamamen    kireçtaşlarından oluşmuştur.   İlçenin   güneydoğusunda   Marçalı   dağı   ve   bu   dağların   üzerinde   Kadı   yaylası   ile   daha güneyde    Kalem    yaylası    bulunur.    Bu    dağların    güneybatısında    Karadağ    yükselir.    Milas’ın    en büyük yaylası olan fesleğen yaylası bu dağın güneyindedir. Milas’ın   batı   sahilleri   Egeid   karasının   çökmesi   sonucu   oluştuğundan   birçok   koy   ve   doğal limancık   meydana   gelmiştir.   Bunların   en   önemlileri   kuzeyden   güneye   doğru   uzanan   Akbük, Kazıklı,   Alagün   ve   Güllük   limanlarıdır.   Gökova   sahilleri   ise   nispeten   daha   düzdür.   Dağlar   bu sahile paralel olarak uzanır. 2) OVALAR: Şehrin   önünde   kuzeybatı-güneydoğu   doğrultusunda   uzanan   Milas   ovası   ile   Mandalya körfezine   açılan   ovalar(Yaşyer   ve   Ağaçlıhöyük   ovaları)   tektonik   kökenli   ovalar   olup   kalın   bir alüvyon   kütlesi   ile   dolmuştur.   Nitekim   bu   alüvyonlar   ova   yüzeyindeki   eski   eserlerin   toprak altında    kalmasına    neden    olmuştur.    Selimiye,    Pınarlı,    Çamköy,    Gereme    ovaları    ilçenin    diğer ovalarıdır.  C) İKLİMİ VE BİTKİ ÖRTÜSÜ: 1 )   İKLİMİ:    Milas,   Akdeniz   iklim   bölgesi   içinde   yer   almaktadır.   Bu   nedenle   polar(soğuk) hava   kütleleri   ile   Tropikal   hava   kütlelerinin   etkisi   görülmektedir.   Kış   mevsiminde   bu   farklı   hava kütlelerinin   karşılaşması   ile   oluşan   cephelerin   etkisi   ile   serin,   ılık   ve   yağışlı   hava   şartları   hâkim olmaktadır.   Yaz   aylarında   ise   güneyden   gelen   Tropikal   hava   kütleleri   bölgeyi   etki   altına   aldığı için   sıcak   ve   kuru   hava   şartları   hâkim   olmaktadır.   Yaz   aylarında   ortalama   sıcaklık   28   –   33 santigrat    derece    olmakla    birlikte    en    yüksek    sıcaklık    değeri    42    santigrat    derece    olarak ölçülmüştür.    Kışın    sıcaklıklar    nadiren    0    santigrat    derecenin    altına    iner(birkaç    gün).Daimi rüzgârlar   güneyden   esen   lodos   ve   denizden   esen   meltem   ile   kuzeyden   esen   poyrazdır.   Yıllık yağış 600-1200 mm arası olup Karadeniz’den sonra en fazla yağış alan yerler arasında bulunur.    2)    BİTKİ    ÖRTÜSÜ:     Milas’ta    Akdeniz    ikliminin    asli    bitki    örtüsü    olan    kızılçamlar    (Pinus brutia)   çoğunlukla   saf   ormanlar   kurar.   Tahribe   uğradıkları   alanlarda   maki   ve   gariglerle   birlikte topluluk   oluştururlar.   Denizden   800   –   900   metre   yükseklere   kadar   çıkabilen   kızılçamlardan başka   yörede   fıstık   çamı   ve   Halep   çamı   da   görülür.   Çınar   dağınık   halde,   söğüt   ve   kavak   su boylarında yetişir. Zeytin,        mersin,        defne,        kocayemiş,        sandal,        akçakesme,        pırnal        meşesi, keçiboynuzu(harnup),   menengiç,   hayıt,   zakkum,   katırtırnağı   ilçe   dâhilinde   görülen   belli   başlı maki türleridir. Maki   bitkisinin   tahrip   edildiği   yerlerde   ise   diz   boyunu   geçmeyen   garig   formasyonu   gelişir ki belli başlı türleri şunlardır: Fundalar, şimşir, kargan, kekik, nane, adaçayı. Otlar;   Tırfıl,   deve   kulağı,   narpız,   yabani   çulluk,   kanyaşı,   ayrık,   tuzluk,   yoğurtcuk,   sirken, piren,   ebegümeci,   hardal,   turp,   tilkişen(kuşkonmaz),   sarı   ot,   acı   ot,   ballık,   ebecik,   körmen   (dağ pırasası),    dalgan(ısırgan),    kapcık,    semizotu,    gazyak,    kuşyüregi,    devetabanı,    gelinalı,    baldıran, Ilbıda,   gerdeme,      su   otu,   iğdelik,   horozibiği,   katır   kulağı,   kuzukulağı,   suvanak,   alan   pancarı, sarmaşık, kenger, uşurma, arapsaçı, tere, sütcen gibi çeşitler ihtiva eder. Mantar   olarak   çıntar,   tolaman,   kuzugöbeği,   çamdibi   ile   körek,   diken,   çimen,   kök   mantarı bulunur. Nergiz,   morca,   sümbül,   kedigözü,   peynirlik,   çoban   çiçeği,   tavuk   değmez,   kara   damak, kargan, tavşan topu, lale, papatya, sarıçiçek, gelincik bu yöreye has çiçeklerdir.
GSM: +90.542.535 51 71   |   e-Posta: nctmilas@gmail.com
© Nevzat Çağlar Tüfekçi / Milas - 2017

Milas

Asırlık Zeytin Ağacı - Karacahisar - Milas

www.milas.org.tr    
Facebook sayfamız yayına başladı.
Tanju AYTEKİN Coğrafya Öğretmeni A) KONUMU: Milas,    Muğla    ilinin    ilçesi    olup    Anadolu’nun    güneybatısında Sodra    dağı    eteklerinde    kurulmuştur.    27    derece    30    dakika    ile    28 derece 30 dakika doğu boylamları ve 37 derece ile 37 derece 38   dakika   kuzey   enlemleri   arasında   bulunur.   Kuzey   ve   doğusu Batı    Menteşe    dağları    ile    çevrili    olan    Milas’ın    batısında    Mandayla körfezi   ve   Bodrum   yarımadası   bulunur.   Kuzeybatısında   Bafa   gölü, güneyinde    ise    Gökova    körfezi    yer    almaktadır.    Aydın    ilinin    Söke, Koçarlı    ve    Çine    ilçeleri    kuzeyini,    Yatağan    ve    Muğla    merkez    ilçesi doğusunu,    Bodrum    ilçesi    ise    batı    sınırını    oluşturur.2167    km    kare yüzölçümü ile Muğla ilinin en büyük ikinci ilçesidir. Ege-Akdeniz    kıyı    şeridiyle    sınırlanan    ilçe    Bodrum’a    49    km, Muğla’ya 68 km, İzmir’e 200 km havaalanına 15 km uzaklıktadır. Milas    idari    teşkilat    bakımından    merkez    ilçe,    Beçin,    Selimiye, Güllük,     Bafa,     Ören     gibi     belediyelik     merkezler     ve     114     köyden oluşmuştur. Yüzölçümü 2.167 km2’dir. B) FİZİKİ YAPI: Milas    jeolojik    yapı    bakımından    karmaşık    bir    yapıya    sahiptir. Temelde    Birinci    jeolojik    zamana    ait(300-350    milyon    yıl)    Menderes masif    kütlesi    yer    alır.    Bu    masiflerde    gnays    ve    mikaşist    gibi    taşlar fazladır.    Ayrıca    Mermer    ve    şistler    oldukça    yaygındır.    Bu    masif kütlenin     üzerinde     ise     daha     genç     oluşumlu     çakıllı,     marnlı     ve kalkerli(kireçtaşı)   yapı   bulunmaktadır.   Şehrin   arkasında   yükselen   565 metre   yüksekliğindeki   Sodra   dağı   mermerleşmiş   kalkerler   ve   kristalin şistlerden   oluşmuştur.   Aynı   yapının   Milas’ın   güneyinde   daha   geniş alanları    kapladığı    görülür.    Bir    uvala    olan    Beçin’deki    denizcik    gölü, sayısız mağara ve düdenler karstik yapının göstergeleridir. 1) DAĞLARI: İlçenin   kuzeyinde   ve   doğusunda   Batı   Menteşe   dağları   uzanır. Bu     dağlar     üzerinde     Kurukümes,     Kocadağ,     ve     Akdağın     tepeleri yükselir.    Aksivri    (1373)    bu    dağların    en    yüksek    tepesini    oluşturur. Milas’ın    kuzeyinde    Çomakdağı    ve    bu    dağların    üzerinde    Kocayayla, Ağaçarası,   Atalan   gibi   küçük   yaylacıklar   ve   Türbe   ovası   ismi   verilen oldukça    geniş    bir    plato    ile    Geyik    ve    Akgedik    barajları    vardır.    Bu dağların   kaynak   suları   tatlı   su   özelliğindedir.   Bu   dağların   eteklerinde, Bahçeburun    köyünde    mineralce    zengin    maden    suları    mevcuttur. Teke   dağ,   Çomak   dağı   ile   Beşparmak   dağlarını   birbirine   bağlar.   Bu dağların   kuzeyinde   3000   yıl   önce   körfez   olan   fakat   Büyük   Menderes nehrinin    getirdiği    alüvyonlarla    denizle    bağlantısı    sona    ermiş    olan Bafa gölü yer alır. Ilbıra      dağı      ise      Bafa      gölünün      güneyinden      güneydoğu doğrultusunda     Yaşyer     ve     Dalyan’a     kadar     uzanır.     Bu     dağların doğusunda     bulunan     Karaoğlan     dağı     tamamen     kireçtaşlarından oluşmuştur.    İlçenin    güneydoğusunda    Marçalı    dağı    ve    bu    dağların üzerinde   Kadı   yaylası   ile   daha   güneyde   Kalem   yaylası   bulunur.   Bu dağların   güneybatısında   Karadağ   yükselir.   Milas’ın   en   büyük   yaylası olan fesleğen yaylası bu dağın güneyindedir. Milas’ın      batı      sahilleri      Egeid      karasının      çökmesi      sonucu oluştuğundan    birçok    koy    ve    doğal    limancık    meydana    gelmiştir. Bunların    en    önemlileri    kuzeyden    güneye    doğru    uzanan    Akbük, Kazıklı,   Alagün   ve   Güllük   limanlarıdır.   Gökova   sahilleri   ise   nispeten daha düzdür. Dağlar bu sahile paralel olarak uzanır. 2) OVALAR: Şehrin    önünde    kuzeybatı-güneydoğu    doğrultusunda    uzanan Milas      ovası      ile      Mandalya      körfezine      açılan      ovalar(Yaşyer      ve Ağaçlıhöyük   ovaları)   tektonik   kökenli   ovalar   olup   kalın   bir   alüvyon kütlesi    ile    dolmuştur.    Nitekim    bu    alüvyonlar    ova    yüzeyindeki    eski eserlerin   toprak   altında   kalmasına   neden   olmuştur.   Selimiye,   Pınarlı, Çamköy, Gereme ovaları ilçenin diğer ovalarıdır.  C) İKLİMİ VE BİTKİ ÖRTÜSÜ: 1 )   İKLİMİ:    Milas,   Akdeniz   iklim   bölgesi   içinde   yer   almaktadır. Bu   nedenle   polar(soğuk)   hava   kütleleri   ile   Tropikal   hava   kütlelerinin etkisi    görülmektedir.    Kış    mevsiminde    bu    farklı    hava    kütlelerinin karşılaşması   ile   oluşan   cephelerin   etkisi   ile   serin,   ılık   ve   yağışlı   hava şartları   hâkim   olmaktadır.   Yaz   aylarında   ise   güneyden   gelen   Tropikal hava   kütleleri   bölgeyi   etki   altına   aldığı   için   sıcak   ve   kuru   hava   şartları hâkim   olmaktadır.   Yaz   aylarında   ortalama   sıcaklık   28   –   33   santigrat derece   olmakla   birlikte   en   yüksek   sıcaklık   değeri   42   santigrat   derece olarak    ölçülmüştür.    Kışın    sıcaklıklar    nadiren    0    santigrat    derecenin altına    iner(birkaç    gün).Daimi    rüzgârlar    güneyden    esen    lodos    ve denizden   esen   meltem   ile   kuzeyden   esen   poyrazdır.   Yıllık   yağış   600- 1200   mm   arası   olup   Karadeniz’den   sonra   en   fazla   yağış   alan   yerler arasında bulunur.    2)   BİTKİ   ÖRTÜSÜ:    Milas’ta   Akdeniz   ikliminin   asli   bitki   örtüsü olan   kızılçamlar   (Pinus   brutia)   çoğunlukla   saf   ormanlar   kurar.   Tahribe uğradıkları   alanlarda   maki   ve   gariglerle   birlikte   topluluk   oluştururlar. Denizden   800   –   900   metre   yükseklere   kadar   çıkabilen   kızılçamlardan başka   yörede   fıstık   çamı   ve   Halep   çamı   da   görülür.   Çınar   dağınık halde, söğüt ve kavak su boylarında yetişir. Zeytin,    mersin,    defne,    kocayemiş,    sandal,    akçakesme,    pırnal meşesi,   keçiboynuzu(harnup),   menengiç,   hayıt,   zakkum,   katırtırnağı ilçe dâhilinde görülen belli başlı maki türleridir. Maki     bitkisinin     tahrip     edildiği     yerlerde     ise     diz     boyunu geçmeyen    garig    formasyonu    gelişir    ki    belli    başlı    türleri    şunlardır: Fundalar, şimşir, kargan, kekik, nane, adaçayı. Otlar;   Tırfıl,   deve   kulağı,   narpız,   yabani   çulluk,   kanyaşı,   ayrık, tuzluk,      yoğurtcuk,      sirken,      piren,      ebegümeci,      hardal,      turp, tilkişen(kuşkonmaz),    sarı    ot,    acı    ot,    ballık,    ebecik,    körmen    (dağ pırasası),     dalgan(ısırgan),     kapcık,     semizotu,     gazyak,     kuşyüregi, devetabanı,    gelinalı,    baldıran,    Ilbıda,    gerdeme,        su    otu,    iğdelik, horozibiği,   katır   kulağı,   kuzukulağı,   suvanak,   alan   pancarı,   sarmaşık, kenger, uşurma, arapsaçı, tere, sütcen gibi çeşitler ihtiva eder. Mantar   olarak   çıntar,   tolaman,   kuzugöbeği,   çamdibi   ile   körek, diken, çimen, kök mantarı bulunur. Nergiz,   morca,   sümbül,   kedigözü,   peynirlik,   çoban   çiçeği,   tavuk değmez,   kara   damak,   kargan,   tavşan   topu,   lale,   papatya,   sarıçiçek, gelincik bu yöreye has çiçeklerdir.
Diğer sayfalar için tıklayınız Diğer sayfalar için tıklayınız