GSM: 0.542.535 51 71   |   e-Posta:                     
© Nevzat Çağlar TÜFEKÇİ / Milas - 2017
www.milas.org.tr  

Milas Halısı

HALICILIK Berna SEVİNÇ

Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Milas Meslek Yüksek Okulu Öğretim Görevlisi

Milas’ta,   el   sanatları   içinde   halıcılık   çok   önemli   bir   yer   tutar.   Milas’ın   birçok   köyünde   ve kent merkezindeki evlerde Milas halıları dokunur, pek çok aile bundan geçimini sağlar. Orta   Asya’dan   göçlerle   Anadolu’ya   gelen   Türk   Boyları   geçmişte   olduğu   gibi   günümüzde   de halı   sanatımızın   öncülüğünü   yapmışlardır.   Anadolu’nun   Doğusundan   başlayan   halıcılığın, Batı bölgelerine doğru gelişerek devam ettiği bilinmektedir. Anadolu’nun   Güneybatısında   yer   alan   Milas,   tarihsel   geçmişi,   sanatsal   değeri   ve   ticari boyutu   olan   halıcılığın   yapıldığı   önemli   bir   halı   üretim   merkezidir.   Milas   şehri   13.   yy’ın   ikinci yarısında   Bizans’ın   egemenliğinden   çıkar.   1261   yılında   Türkler’in   eline   geçen   şehir,   1271 yılında   Menteşe   Beyliğine   bağlandı.   Cumhuriyet   dönemi   öncesine   kadar   Osmanlı   Beyliğinin bir   kazası   ve   20.   Yüzyıla   kadar   da   Menteşe   yöresinin   önemli   yerleşim   yerlerinden   birisi olmuştur. Seyahatnamelerde    adı    geçen    Milas’ı,    Evliya    Çelebi    şöyle    tanımlar:    “Şehri    Milas sahrasının   garp   canibinde   Sudere(Sodra)   dağından   bir   top   menzili   baid   bir   taşlık   bayır   üzere bin   haneli   safi   kagir   bina   evli   ve   üzerleri   toprak   örtülü,   bağlı   ve   bahçeli   ve   limon   ve   turunç ve nar ve incirli şehirdir” diye tanımlar. Milas,   Yörük   ve   Türkmen(yerleşik)boylarının   en   eski   yerleşim   bölgelerinden   birisidir. Türkmenler   dışında   Kırım,   Kafkasya   ve   Adalardan   gelen   göçlerle,   Milas   nüfusunda   artma olurken,    karma    bir    kültürün    de    ortaya    çıkığı    görülmektedir.    Türkmenler’in    Anadolu’ya göçleriyle     birlikte,     beraberlerinde     getirdikleri     örf     ve     adetleri     Anadolu’da     da     devam ettirmişlerdir.   Milas   ta   bu   örf   ve   adetlerin   yaşatılmaya   çalışıldığı   önemli   merkezler   arasında yer almaktadır. Ege   Bölgesinin   önemli   bir   dokuma   merkezi   olan   Muğla   ve   yöresinde   16.   yy’da   seccade halıların   dokunduğu   bilinmektedir.   Ancak   Milas   halıcılığının17.   Yüzyıl   sonlarından   itibaren geliştiği,   18.   Ve   19.   Yüzyıl   süresince   bu   gelişimini   devam   ettirdiği   kabul   edilmektedir.   Milas halılarına   ait   en   eski   örneklerin   ise   18.   Ve   19.   Yüzyıla   ait   olması   Milas   halılarının   önemini göstermektedir. Milas   ve   yöresinde   kendine   özgü   karakteristik   özellikleri   olan   halılar   dokunmuş   ve   bu halılar çok çeşitli desen ve kompozisyon düzenlemeleri göstermiştir. Milas   halısı   olarak   18.   Ve   19.   Yüzyıllara   tarihlendirebileceğimiz   örnekler   genellikle   seccade halılardır. Mihrap şekliyle, Milas seccadeleri bölge için karakteristiktir.  Türk   halı   sanatında   tek   bir   kompozisyon   düzeninden   söz   edilemez.   Halı   kompozisyon düzenlemelerinde     halıların     yüzeyini     bezeyen     yanışlar     (motifler)     ve     desenler,     şeklini bitkilerden,   geometrik   şekillerden,   hayvan   ve   insan   figürlerinden,   çeşitli   eşya   formları   vb. formlardan   almaktadır.   İşte   bu   yanılar   ve   desenler   ile   renkler   bir   halının   kompozisyonunu oluşturur.     Milas     halılarında     çeşitli     renk     ve     desenlerde     yapılmış     halı     düzenlemeleri görülmektedir.   Ayrıca   pek   çok   halı   yörede   kullanılan   yanış   adlarıyla   bilinmektedir.   Mihraplı Milas,   Ada   Milas,   Kabuksuz,   Cafarlı   halı,   Cıngıllı   Cafer,   Ada   piçi,   Gemici   suyu   (gemsuyu), Anahtarlı gibi. Mihraplı    Milas    halıları,    mihrabın    şeklinden    dolayı    karakteristiktir.    Eşkenar    dörtgen şeklindeki    mihrap    kısmı    yanlarda    üçgen    bir    boğum    yapar.    Boğumlu    mihraplı    Milas seccadesi     olarak     ta     bilinen     bu     halılarda,     mihrap     boşluğunu     dolduran     ve     mihrap tepeliğinden   yanlara   doğru   bir   dalla   açılan   ”anahtar”   ya   da   “el”   yanışları   bulunur.   Boğumlu kısımda,   “yan   hamaylı”   motifleri   yer   alır.   Mihrap   iç   çeperini   “delebik”   motifleri   süsler.   Bu halılarda    genellikle    mihrap    içini    “turunçlu    göl”,    “baklaçiçekli    göl”    desenleri    dolgular. Boğumlu   mihraplı   klasik   seccade   halılar   dışında,   eskiden   daha   çok   dokunmuş   olan   değişik kompozisyonlarda   mihraplı   klasik   seccade   halılar   dışında   eskiden   daha   çok   dokunmuş   olan değişik   kompozisyonlarda   mihraplı   halılarda   görülmektedir.   Tek   taraflı   düz   mihraplı,   çift taraflı   basamaklı   mihraplı,   çift   taraflı   kancalı   mihraplı   halıları   sayabiliriz.   Bu   halıların   dışında “Ada   Milas”   olarak   bilinen   halılarda   önemli   örneklerdir.   Bu   halılarda,   halı   kompozisyonunu halı   sularının(bordürlerinin)   yan   yana   ve   iç   içe   çerçeveler   halinde   dizilişi   oluşturmaktadır. Suların   içine   ise   daha   çok   stilize   edilmiş   karanfil   ve   yörede   patlıcan   olarak   bilinen   lale formunda   olan   çiçeklerin   bir   dal   üzerinde   yer   aldığı   desen   oluşturur.   Bu   desene   “Ada   Milas” deseni   denir.   Aynı   desen   geniş   bordürleri   dolgular.   Ada   Milas   deseni   dışında   ”gemici   suyu” deseni   ile   “anahtarlı   su”   desenleri   de   bu   halı   kompozisyonunda   kullanılmaktadır.   Bu   halı grubunun   dışında,   göbekli(madalyonlu)Milas   halıları   da   Milas   halıcılığının   zengin   örneklerini oluşturmaktadır. Göbekli   halılar   da   kendi   içerisinde   sıralanır.   Alt   alta   sıralanan   kare   göbekli   halılar,   üç ya   da   beş   sıra   olarak   alt   alta   dizilen   altıgen   göbekli   halılar   ile   Karacahisar   Köyünde   dokunan ve Karacahisar göbeklisi olarak bilinen göbekli halıları da sıralayabiliriz. Karacahisar,   Milas   ilçesine   bağlı   önemli   bir   halı/halıcı   köyüdür.   Burada   dokunan   halılar genellikle   göbeklidir.   Halının   ortasında   büyük   bir   göbek   köşelerde   çeyrek   göbekler   halı kompozisyonunu   oluşturur.   Köyde,   köşelerdeki   göbekler   “eğme”   denir.   Genellikle   dokunan halılarda    ilme    iplikleri    doğal    boyalarla    boyanır.    Köyde    halen    iplik    eğiren    yaşlı    kadınları görmek   mümkündür.   Kahverengi,   haki   yeşil,   ceviz   yeşili,   devetüyü,   krem,   beyaz,   kırmızı,   sarı renkler   kullanılır.   Karacahisar   halılarında   kullanılan   yanış   ve   desenlerin   bir   halı   üzerinde toplandığı örneklik halıya yörede “ülgüt” denir.  Milas   halıları   yörede   daha   çok   desen   isimleriyle   tanınır.   Dokuz   göllü,   şişeli,   kabuksuz, yılanlı,   hayat   ağaçlı;   Milas   halıları   sayılabilir.   Yabancı   kaynaklara   Melas   Rugs   olarak   geçen Milas   halılarının   ünü   bütün   dünyada   bilinmektedir.   Milas   halılarının   çözgüsü,   atkısı   ve   ilmesi ile   yün   halılardır.   Halılar   Türk   düğümü(çift   düğüm)   ile   dokunur.   Halılarda   kahverengi   ve tonları,    yeşil,    sarı,    kiremit    kırmızı,    bordo,    krem,    beyaz,    devetüyü,    konturlarda    ise    siyah renkler   kullanılmaktadır.   Kedi   izi,   köpek   izi,   kazayağı,   feslice,   çentik,   testere,   alaboncuk, paralı   su,   Tabakalı,   anahtarlı   su,   Ada   Milas,   gemici   suyu,   cıngıllı   Cafer,   kurabiyeli   su;   halının ince   ve   kalın   bordürlerin   de   kullanılan   yanışlardır.      Turunçlu   göl,   baklaçiçekli   göl,   tabakalı; daha çok halıların orta zeminini süsleyen bazı desenlerdir. Milas’ta    halı    dokuma    geleneği    devam    etmektedir.    Karacahisar,    Ören,    Türkevleri, Çökertme,   Kayaönü,   Gürceğiz,   Akçakaya,   Bayır,   Dereköy,   Kısırlar,   Balcılar   köyleriyle   yörede Gereme   köyleri   olarak   bilinen   Bozalan,   İkizköy,   Pinar   köyleri   ve   yine   Bodrum’un   sınırları içinde    kalan    ve    Karaova    köyleri    olarak    bilinen    Pınarlıbelen,    Çiftlik,    Çömlekci    köyleri    ile Mumcular Belediyesine bağlı Mazı köyleri ve çevresinde Milas halısı dokunmaktadır.  Milas   ve   çevre   köylerde   halı   dokuma   tezgâhına   ”ıstar”   denir.   Ağaçtan   yapılan   ıstar tezgâhlar     yerine     günümüzde     demir     tezgâhlar     da     kullanılmaktadır.     Yörede     tezgah parçalarına   farklı   isimler   verilmektedir.   Tezgâhın   alt   ve   üst   merdanelerine   ”alt   ok”   ve      “üst ok”,   yan   leventlere   “yan   dikme”   veya   “yan   ağaç”   gücü   işleminin   yapıldığı   ağaç   ya   da   demir aksama   “kücü   kalıbı”   denir.   Dokuma   işleminde   kullanılan   kirkete   “tokmak”,   çile   halindeki iplerin   bir   kaçına   “gelep”   ya   da   “tiyet”   denir.   Çile   ipliklerini   yumak   haline   getirmek   için kullanılan    alete    “dönen”    denir.    Milas    halıları    %    100    yün    halılardır.    Türk    Standartları Enstitüsünün   belirlemiş   olduğu   kaliteye   göre   Milas   26X40   cm   kalitesinde   dokunmaktadır. Bu   kalitenin   dışında   dokunan   daha   sık   ya   da   daha   seyrek   sıklıkta   halılar   da   dokunmaktadır. Halıda   kalite,   1   dm2’deki   düğüm   sıklığıyla   doğru   orantılıdır.   Halının   sıklığı   artarsa   kalitesi   de artmaktadır.   Milas’ta   dokunan   halıların   boyutları   ise;   seccade,   çeyrek,   yarım   taban,   taban olarak yapılmaktadır. 18.   yy’dan   günümüze   kadar   devam   eden   Milas   halıcılığında   halı   dokuma   geleneği halen   sürdürülürken,   Milas’ın   şaheser   olarak   kabul   ettiği   halı   örneklerine   artık   rastlamak mümkün    olmamaktadır.    Bölge    halıcılığının    devam    etmesi    ise    tekrar    eski    desenlerin dokunmasına    yönelik    çalışmalar    yapılmasıyla    sağlanabilir.    Bu    çalışmalar    içinde    halıcılık eğitimine    önem    verilmesi    bu    alanda    eğitimli    ve    kalifiye    elemanlara    ihtiyaç    duyulması Milas’ta   bir   halıcılık   programının   açılmasını   sağlamıştır.   Bu   yöndeki   çalışmalar   sonucunda 1996    yılında    Muğla    Üniversitesine    bağlı    Milas    Sıtkı    Koçman    Meslek    Yüksek    Okulunda Halıcılık    programı    açılmıştır.    Programın    ismi    daha    sonra    “Halıcılık    ve    Kilimcilik”    olarak değiştirilmiştir.   Kaynaklar: DENİZ, Bekir., “Milas Halıları”, Bilim Birlik Başarı Dergisi, s: 49, İzmir, 1987, 13-20 s. GÜNGÖR,      Hulusi      İ.-SEVİNÇ,      Berna,      “Milas      Halı      Desenlerinin      Sınıflandırılması      ve Yayınlanmamış     Madalyonlu     Milas     halılarını     tanıtılması”,     38.     ICANAS.     10-15.09.2007 Bildirileri,   Atatürk   Kültür,   Dil   ve   Tarih   Yüksek   Kurumu   Yayınları,   11.   Cilt,   Ankara,   2008,   635- 644 s. ÜRER,   Harun.,   Haneden   Ticarethaneye   Batı   Anadolu   Halıcılığı(1836-1935),   Ege   Üniversitesi yay. Yayın No: 139, Ege Üniversitesi Basımevi-İzmir, 2007. SEVİNÇ,    Berna.,    “Milas    Halılarında    Halı    Resmi    Düzenlemesi    ve    Günümüzdeki    Değişim Nedenleri”, Kocaeli Üniversitesi 1. Hereke Halı Kongresi 23-24 Eylül 2005, Kocaeli
Ada Milas (Milas Halısı)
Ada Milas Karyola (Milas Halısı) 1.5m x 2.5m
Milas Çeyrek (Milas Halısı) 90 cm x 1.40 m
Milas Ladik (Milas Halısı)
Milas Seccade (Milas Halısı) 1.20 m x 2.40 m
Milas Yolluk (Milas Halısı) 2 m
GSM: +90.542.535 51 71   |   e-Posta: nctmilas@gmail.com
© Nevzat Çağlar Tüfekçi / Milas - 2017

Milas Halısı

www.milas.org.tr    
Facebook sayfamız yayına başladı.
HALICILIK Berna SEVİNÇ

Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Milas Meslek Yüksek Okulu

Öğretim Görevlisi

Milas’ta,    el    sanatları    içinde    halıcılık    çok    önemli    bir    yer tutar.    Milas’ın    birçok    köyünde    ve    kent    merkezindeki    evlerde Milas halıları dokunur, pek çok aile bundan geçimini sağlar. Orta   Asya’dan   göçlerle   Anadolu’ya   gelen   Türk   Boyları   geçmişte olduğu     gibi     günümüzde     de     halı     sanatımızın     öncülüğünü yapmışlardır.    Anadolu’nun    Doğusundan    başlayan    halıcılığın, Batı bölgelerine doğru gelişerek devam ettiği bilinmektedir. Anadolu’nun     Güneybatısında     yer     alan     Milas,     tarihsel geçmişi,   sanatsal   değeri   ve   ticari   boyutu   olan   halıcılığın   yapıldığı önemli   bir   halı   üretim   merkezidir.   Milas   şehri   13.   yy’ın   ikinci yarısında   Bizans’ın   egemenliğinden   çıkar.   1261   yılında   Türkler’in eline    geçen    şehir,    1271    yılında    Menteşe    Beyliğine    bağlandı. Cumhuriyet    dönemi    öncesine    kadar    Osmanlı    Beyliğinin    bir kazası    ve    20.    Yüzyıla    kadar    da    Menteşe    yöresinin    önemli yerleşim yerlerinden birisi olmuştur. Seyahatnamelerde    adı    geçen    Milas’ı,    Evliya    Çelebi    şöyle tanımlar:   “Şehri   Milas   sahrasının   garp   canibinde   Sudere(Sodra) dağından   bir   top   menzili   baid   bir   taşlık   bayır   üzere   bin   haneli safi   kagir   bina   evli   ve   üzerleri   toprak   örtülü,   bağlı   ve   bahçeli   ve limon ve turunç ve nar ve incirli şehirdir” diye tanımlar. Milas,     Yörük     ve     Türkmen(yerleşik)boylarının     en     eski yerleşim     bölgelerinden     birisidir.     Türkmenler     dışında     Kırım, Kafkasya   ve   Adalardan   gelen   göçlerle,   Milas   nüfusunda   artma olurken,    karma    bir    kültürün    de    ortaya    çıkığı    görülmektedir. Türkmenler’in     Anadolu’ya     göçleriyle     birlikte,     beraberlerinde getirdikleri   örf   ve   adetleri   Anadolu’da   da   devam   ettirmişlerdir. Milas    ta    bu    örf    ve    adetlerin    yaşatılmaya    çalışıldığı    önemli merkezler arasında yer almaktadır. Ege   Bölgesinin   önemli   bir   dokuma   merkezi   olan   Muğla   ve yöresinde   16.   yy’da   seccade   halıların   dokunduğu   bilinmektedir. Ancak   Milas   halıcılığının17.   Yüzyıl   sonlarından   itibaren   geliştiği, 18.   Ve   19.   Yüzyıl   süresince   bu   gelişimini   devam   ettirdiği   kabul edilmektedir.   Milas   halılarına   ait   en   eski   örneklerin   ise   18.   Ve   19. Yüzyıla ait olması Milas halılarının önemini göstermektedir. Milas   ve   yöresinde   kendine   özgü   karakteristik   özellikleri olan    halılar    dokunmuş    ve    bu    halılar    çok    çeşitli    desen    ve kompozisyon düzenlemeleri göstermiştir. Milas   halısı   olarak   18.   Ve   19.   Yüzyıllara   tarihlendirebileceğimiz örnekler    genellikle    seccade    halılardır.    Mihrap    şekliyle,    Milas seccadeleri bölge için karakteristiktir.  Türk   halı   sanatında   tek   bir   kompozisyon   düzeninden   söz edilemez.   Halı   kompozisyon   düzenlemelerinde   halıların   yüzeyini bezeyen    yanışlar    (motifler)    ve    desenler,    şeklini    bitkilerden, geometrik    şekillerden,    hayvan    ve    insan    figürlerinden,    çeşitli eşya    formları    vb.    formlardan    almaktadır.    İşte    bu    yanılar    ve desenler    ile    renkler    bir    halının    kompozisyonunu    oluşturur. Milas     halılarında     çeşitli     renk     ve     desenlerde     yapılmış     halı düzenlemeleri     görülmektedir.     Ayrıca     pek     çok     halı     yörede kullanılan    yanış    adlarıyla    bilinmektedir.    Mihraplı    Milas,    Ada Milas,   Kabuksuz,   Cafarlı   halı,   Cıngıllı   Cafer,   Ada   piçi,   Gemici   suyu (gemsuyu), Anahtarlı gibi. Mihraplı      Milas      halıları,      mihrabın      şeklinden      dolayı karakteristiktir.     Eşkenar     dörtgen     şeklindeki     mihrap     kısmı yanlarda    üçgen    bir    boğum    yapar.    Boğumlu    mihraplı    Milas seccadesi    olarak    ta    bilinen    bu    halılarda,    mihrap    boşluğunu dolduran   ve   mihrap   tepeliğinden   yanlara   doğru   bir   dalla   açılan ”anahtar”   ya   da   “el”   yanışları   bulunur.   Boğumlu   kısımda,   “yan hamaylı”   motifleri   yer   alır.   Mihrap   iç   çeperini   “delebik”   motifleri süsler.     Bu     halılarda     genellikle     mihrap     içini     “turunçlu     göl”, “baklaçiçekli    göl”    desenleri    dolgular.    Boğumlu    mihraplı    klasik seccade    halılar    dışında,    eskiden    daha    çok    dokunmuş    olan değişik     kompozisyonlarda     mihraplı     klasik     seccade     halılar dışında       eskiden       daha       çok       dokunmuş       olan       değişik kompozisyonlarda   mihraplı   halılarda   görülmektedir.   Tek   taraflı düz   mihraplı,   çift   taraflı   basamaklı   mihraplı,   çift   taraflı   kancalı mihraplı    halıları    sayabiliriz.    Bu    halıların    dışında    “Ada    Milas” olarak    bilinen    halılarda    önemli    örneklerdir.    Bu    halılarda,    halı kompozisyonunu   halı   sularının(bordürlerinin)   yan   yana   ve   iç   içe çerçeveler   halinde   dizilişi   oluşturmaktadır.   Suların   içine   ise   daha çok   stilize   edilmiş   karanfil   ve   yörede   patlıcan   olarak   bilinen   lale formunda    olan    çiçeklerin    bir    dal    üzerinde    yer    aldığı    desen oluşturur.   Bu   desene   “Ada   Milas”   deseni   denir.   Aynı   desen   geniş bordürleri    dolgular.    Ada    Milas    deseni    dışında    ”gemici    suyu” deseni   ile   “anahtarlı   su”   desenleri   de   bu   halı   kompozisyonunda kullanılmaktadır.            Bu            halı            grubunun            dışında, göbekli(madalyonlu)Milas    halıları    da    Milas    halıcılığının    zengin örneklerini oluşturmaktadır. Göbekli    halılar    da    kendi    içerisinde    sıralanır.    Alt    alta sıralanan   kare   göbekli   halılar,   üç   ya   da   beş   sıra   olarak   alt   alta dizilen   altıgen   göbekli   halılar   ile   Karacahisar   Köyünde   dokunan ve    Karacahisar    göbeklisi    olarak    bilinen    göbekli    halıları    da sıralayabiliriz. Karacahisar,   Milas   ilçesine   bağlı   önemli   bir   halı/halıcı   köyüdür. Burada   dokunan   halılar   genellikle   göbeklidir.   Halının   ortasında büyük        bir        göbek        köşelerde        çeyrek        göbekler        halı kompozisyonunu   oluşturur.   Köyde,   köşelerdeki   göbekler   “eğme” denir.   Genellikle   dokunan   halılarda   ilme   iplikleri   doğal   boyalarla boyanır.     Köyde     halen     iplik     eğiren     yaşlı     kadınları     görmek mümkündür.   Kahverengi,   haki   yeşil,   ceviz   yeşili,   devetüyü,   krem, beyaz,    kırmızı,    sarı    renkler    kullanılır.    Karacahisar    halılarında kullanılan    yanış    ve    desenlerin    bir    halı    üzerinde    toplandığı örneklik halıya yörede “ülgüt” denir.  Milas   halıları   yörede   daha   çok   desen   isimleriyle   tanınır. Dokuz   göllü,   şişeli,   kabuksuz,   yılanlı,   hayat   ağaçlı;   Milas   halıları sayılabilir.   Yabancı   kaynaklara   Melas   Rugs   olarak   geçen   Milas halılarının   ünü   bütün   dünyada   bilinmektedir.   Milas   halılarının çözgüsü,     atkısı     ve     ilmesi     ile     yün     halılardır.     Halılar     Türk düğümü(çift     düğüm)     ile     dokunur.     Halılarda     kahverengi     ve tonları,   yeşil,   sarı,   kiremit   kırmızı,   bordo,   krem,   beyaz,   devetüyü, konturlarda   ise   siyah   renkler   kullanılmaktadır.   Kedi   izi,   köpek   izi, kazayağı,   feslice,   çentik,   testere,   alaboncuk,   paralı   su,   Tabakalı, anahtarlı   su,   Ada   Milas,   gemici   suyu,   cıngıllı   Cafer,   kurabiyeli   su; halının    ince    ve    kalın    bordürlerin    de    kullanılan    yanışlardır.      Turunçlu   göl,   baklaçiçekli   göl,   tabakalı;   daha   çok   halıların   orta zeminini süsleyen bazı desenlerdir. Milas’ta      halı      dokuma      geleneği      devam      etmektedir. Karacahisar,    Ören,    Türkevleri,    Çökertme,    Kayaönü,    Gürceğiz, Akçakaya,    Bayır,    Dereköy,    Kısırlar,    Balcılar    köyleriyle    yörede Gereme   köyleri   olarak   bilinen   Bozalan,   İkizköy,   Pinar   köyleri   ve yine   Bodrum’un   sınırları   içinde   kalan   ve   Karaova   köyleri   olarak bilinen     Pınarlıbelen,     Çiftlik,     Çömlekci     köyleri     ile     Mumcular Belediyesine     bağlı     Mazı     köyleri     ve     çevresinde     Milas     halısı dokunmaktadır.  Milas    ve    çevre    köylerde    halı    dokuma    tezgâhına    ”ıstar” denir.   Ağaçtan   yapılan   ıstar   tezgâhlar   yerine   günümüzde   demir tezgâhlar   da   kullanılmaktadır.   Yörede   tezgah   parçalarına   farklı isimler   verilmektedir.   Tezgâhın   alt   ve   üst   merdanelerine   ”alt   ok” ve      “üst   ok”,   yan   leventlere   “yan   dikme”   veya   “yan   ağaç”   gücü işleminin   yapıldığı   ağaç   ya   da   demir   aksama   “kücü   kalıbı”   denir. Dokuma    işleminde    kullanılan    kirkete    “tokmak”,    çile    halindeki iplerin    bir    kaçına    “gelep”    ya    da    “tiyet”    denir.    Çile    ipliklerini yumak   haline   getirmek   için   kullanılan   alete   “dönen”   denir.   Milas halıları    %    100    yün    halılardır.    Türk    Standartları    Enstitüsünün belirlemiş    olduğu    kaliteye    göre    Milas    26X40    cm    kalitesinde dokunmaktadır.   Bu   kalitenin   dışında   dokunan   daha   sık   ya   da daha   seyrek   sıklıkta   halılar   da   dokunmaktadır.   Halıda   kalite,   1 dm2’deki     düğüm     sıklığıyla     doğru     orantılıdır.     Halının     sıklığı artarsa     kalitesi     de     artmaktadır.     Milas’ta     dokunan     halıların boyutları     ise;     seccade,     çeyrek,     yarım     taban,     taban     olarak yapılmaktadır. 18.      yy’dan      günümüze      kadar      devam      eden      Milas halıcılığında   halı   dokuma   geleneği   halen   sürdürülürken,   Milas’ın şaheser    olarak    kabul    ettiği    halı    örneklerine    artık    rastlamak mümkün    olmamaktadır.    Bölge    halıcılığının    devam    etmesi    ise tekrar      eski      desenlerin      dokunmasına      yönelik      çalışmalar yapılmasıyla   sağlanabilir.   Bu   çalışmalar   içinde   halıcılık   eğitimine önem   verilmesi   bu   alanda   eğitimli   ve   kalifiye   elemanlara   ihtiyaç duyulması      Milas’ta      bir      halıcılık      programının      açılmasını sağlamıştır.    Bu    yöndeki    çalışmalar    sonucunda    1996    yılında Muğla   Üniversitesine   bağlı   Milas   Sıtkı   Koçman   Meslek   Yüksek Okulunda    Halıcılık    programı    açılmıştır.    Programın    ismi    daha sonra “Halıcılık ve Kilimcilik” olarak değiştirilmiştir.   Kaynaklar: DENİZ,   Bekir.,   “Milas   Halıları”,   Bilim   Birlik   Başarı   Dergisi,   s:   49, İzmir, 1987, 13-20 s. GÜNGÖR,    Hulusi    İ.-SEVİNÇ,    Berna,    “Milas    Halı    Desenlerinin Sınıflandırılması   ve   Yayınlanmamış   Madalyonlu   Milas   halılarını tanıtılması”,   38.   ICANAS.   10-15.09.2007   Bildirileri,   Atatürk   Kültür, Dil   ve   Tarih   Yüksek   Kurumu   Yayınları,   11.   Cilt,   Ankara,   2008,   635- 644 s. ÜRER,       Harun.,       Haneden       Ticarethaneye       Batı       Anadolu Halıcılığı(1836-1935),   Ege   Üniversitesi   yay.   Yayın   No:   139,   Ege Üniversitesi Basımevi-İzmir, 2007. SEVİNÇ,   Berna.,   “Milas   Halılarında   Halı   Resmi   Düzenlemesi   ve Günümüzdeki     Değişim     Nedenleri”,     Kocaeli     Üniversitesi     1. Hereke Halı Kongresi 23-24 Eylül 2005, Kocaeli
Ada Milas (Milas Halısı)
Ada Milas Karyola (Milas Halısı) 1.5m x 2.5m
Milas Çeyrek (Milas Halısı) 90 cm x 1.40 m
Milas Ladik (Milas Halısı)
Milas Seccade (Milas Halısı) 1.20 m x 2.40 m
Milas Yolluk (Milas Halısı) 2 m
Diğer sayfalar için tıklayınız Diğer sayfalar için tıklayınız